Σήμερα, στον ιερό ναό της Παναγίας της Καμαριανής, συγκεντρωθήκαμε για να τιμήσουμε την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Είναι μια εορτή που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά αφορά την ίδια μας τη ζωή, γιατί ο Σταυρός είναι η καρδιά της πίστεώς μας.
Η Παναγία, η Μητέρα του Σταυρωθέντος, δεσπόζει στον ναό μας. Εκείνη στάθηκε κάτω από τον Σταυρό, βλέποντας τον Υιό της να θυσιάζεται «ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων». Γι’ αυτό και εδώ, στο σπίτι Της, η σημερινή εορτή παίρνει ακόμη βαθύτερο νόημα.
Ο Σταυρός είναι το σημείο της αγάπης του Θεού. Ο Χριστός δεν νίκησε με όπλα, αλλά με το αίμα Του. Δεν βασίλεψε με εξουσία ανθρώπινη, αλλά με την ταπείνωση και τη θυσία. Έτσι, το ξύλο του Σταυρού έγινε «ὅπλον εἰρήνης καὶ νίκης ἀήττητον».
Η σημερινή μεγάλη εορτή της Ύψωσης του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού είναι βαθύτατα θεολογική και σωτηριολογική. Δεν τιμούμε απλώς ένα ξύλο, αλλά το όργανο με το οποίο ο Χριστός νίκησε τον θάνατο, συνέτριψε την αμαρτία και μας χάρισε τη ζωή την αιώνιο.
Ο Σταυρός, που κάποτε ήταν το πιο ατιμωτικό μέσο θανάτου, έγινε με τον Χριστό το καύχημα της Εκκλησίας, το τρόπαιο της νίκης, το σημείο της ελπίδας. «Ὁ λόγος γὰρ τοῦ Σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστίν, τοῖς δὲ σωζομένοις δύναμις Θεοῦ» (Α΄ Κορ. 1,18).
Ο Σταυρός είναι η αγκαλιά του Θεού: ανοίγεται προς όλες τις κατευθύνσεις για να χωρέσει όλο τον κόσμο. Είναι το θυσιαστήριο της αγάπης, όπου ο Χριστός προσφέρει τον εαυτό Του «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς». Είναι όμως και ο δρόμος του κάθε πιστού. Ο Κύριος μας είπε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρόν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μαρκ. 8,34).
Σηκώνουμε όλοι τον δικό μας σταυρό: αρρώστιες, θλίψεις, πειρασμούς, δοκιμασίες. Μα δεν είμαστε μόνοι. Ο Χριστός είναι εκείνος που προπορεύεται. Ο Σταυρός του Κυρίου δεν είναι τέλος, αλλά αρχή. Δεν είναι σκοτάδι, αλλά πέρασμα προς το ανέσπερο φως της Αναστάσεως.
Σήμερα, καθώς υψώνεται πανηγυρικά ο Σταυρός στον ναό, ας υψώσουμε και εμείς τον Σταυρό μέσα στην ψυχή μας:
Με την πίστη, που μας δυναμώνει,
Με την αγάπη, που μας ενώνει,
Με την ταπείνωση και τη μετάνοια, που μας αγιάζουν.
Και τότε ο Σταυρός θα γίνει για μας «φύλαξ πάσης της οικουμένης, κάλλος της Εκκλησίας, βασιλέων το κραταίωμα, πιστών το στήριγμα».
Ας ζητήσουμε, λοιπόν, από τον Εσταυρωμένο Κύριο να χαρίζει σε όλους μας δύναμη, ειρήνη και σωτηρία, και να ευλογεί το ποίμνιο και την πατρίδα μας κάτω από τη σκέπη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού Του.
